Agility Digit w magazynie: pierwszy humanoid na realnej komercyjnej wypłacie

Digit, dwunożny robot Agility Robotics, od połowy 2024 roku pracuje na hali magazynowej GXO Logistics w Georgii nie jako demonstracja na targach, tylko jako maszyna rozliczana w ramach wieloletniej umowy komercyjnej. To pierwszy udokumentowany przypadek, w którym humanoid wykonuje płatną pracę operacyjną poza laboratorium czy pilotażem — i właśnie dlatego ten jeden wdrożony egzemplarz mówi więcej o realnym tempie automatyzacji fizycznej niż dziesiątki efektownych nagrań z konferencji.

Co dokładnie podpisały GXO i Agility Robotics?

27 czerwca 2024 roku GXO Logistics, jeden z największych operatorów logistyki kontraktowej na świecie, ogłosił wieloletnią umowę Robots-as-a-Service z Agility Robotics na wdrożenie humanoida Digit w swoich magazynach. Obie firmy określiły ją jako pierwszą tego typu na rynku — nie chodziło o zakup jednej sztuki sprzętu do testów, tylko o model abonamentowy, w którym GXO płaci za pracę robota, a nie za jego posiadanie. Umowa była logiczną konsekwencją pilotażu prowadzonego pod koniec 2023 roku, który najwyraźniej dał na tyle przekonujące wyniki, że obie firmy zdecydowały się przejść z fazy testowej do realnej, płatnej eksploatacji.

Model RaaS pozwala zrozumieć, dlaczego to wdrożenie w ogóle liczy się jako precedens. GXO nie musiało wykładać kapitału na zakup floty humanoidów ani brać na siebie ryzyka utrzymania nieprzetestowanej technologii — płaci za dostępność i wydajność robota, podobnie jak płaciłoby za dodatkową zmianę pracowników agencyjnych. Więcej o tym, jak liczy się opłacalność takich wdrożeń, znajdziesz w tekście o ekonomii jednostkowej robota humanoidalnego — bo to właśnie rachunek kosztu za godzinę pracy, a nie sama zdolność chodzenia na dwóch nogach, decyduje dziś o tym, czy taka umowa ma sens biznesowy.

Co Digit faktycznie robi na hali w Georgii?

Robot pracuje w centrum dystrybucyjnym marki SPANX w Flowery Branch w stanie Georgia, prowadzonym przez GXO. Zadanie Digit jest wąskie i powtarzalne: robot zdejmuje pojemniki (totes) z autonomicznych robotów mobilnych (AMR) i przekłada je na przenośniki taśmowe. To fragment większego łańcucha przygotowania zamówień, w którym humanoid wypełnia lukę między transportem poziomym (AMR-y jeżdżące po hali) a stacjonarną infrastrukturą przenośnikową — dokładnie ten typ zadania, które trudno zautomatyzować tradycyjnym ramieniem przemysłowym, bo wymaga mobilności i chwytu dostosowanego do zmiennych położeń pojemnika, ale jest zbyt monotonne i fizycznie obciążające, żeby efektywnie powierzać je wyłącznie ludziom na dłuższą zmianę.

Warto podkreślić, że to nie jest zadanie uniwersalne w stylu robota domowego z filmów science fiction. Digit w GXO robi jedną rzecz, w jednym rogu magazynu, w ograniczonym zakresie ruchu. Właśnie ta wąskość zadania jest prawdopodobnie powodem, dla którego wdrożenie w ogóle przetrwało próbę realnej eksploatacji — szerszy kontekst tego, czym w ogóle są i czego dziś realistycznie potrafią roboty humanoidalne, opisujemy w artykule wprowadzającym do tematu.

Ile pojemników przewiózł Digit i co ta liczba znaczy?

Pod koniec listopada 2025 roku Agility Robotics ogłosiła, że Digit przekroczył 100 000 przewiezionych pojemników w ramach wdrożenia u GXO. To liczba, którą warto traktować jako dowód ciągłości operacyjnej, a nie efektowny rekord — sto tysięcy powtórzeń tej samej sekwencji: podejść, zidentyfikować pojemnik, chwycić, przenieść, odłożyć na przenośnik, wrócić po następny. Dla robota, którego głównym ryzykiem technicznym od lat była powtarzalność chwytu i stabilność chodu przy dłuższej, nieprzerwanej pracy, taka skala powtórzeń jest mocniejszym dowodem dojrzałości niż jakikolwiek pojedynczy pokaz.

Digit magazynowy zdobył też uznanie branży, zanim jeszcze przekroczył ten próg — w 2024 roku jako pierwszy w historii otrzymał nagrodę “Robot of the Year” w rankingu RBR50 magazynu The Robot Report, który opisał go jako pierwszego humanoida wykonującego płatną pracę komercyjną poza murami laboratorium.

Jak zbudowany jest Digit i ile potrafi unieść?

Digit ma około 175 cm wzrostu i waży w okolicach 65 kg — a więc gabarytowo mieści się w zakresie dorosłego człowieka, co było świadomą decyzją projektową Agility Robotics, żeby robot mógł poruszać się po infrastrukturze zaprojektowanej dla ludzi (drzwi, schody, korytarze) bez konieczności przebudowy hali. Obecny udźwig komercyjny wynosi około 16 kg, co ogranicza zastosowania do lekkich pojemników i drobnych ładunków — to właśnie ten limit określa, jakie zadania magazynowe Digit może dziś realnie przejąć, a jakie wciąż wymagają człowieka lub tradycyjnego sprzętu.

W marcu 2025 roku firma zaprezentowała pakiet usprawnień sprzętowych i programowych: rozszerzoną pojemność baterii pozwalającą na pracę do czterech godzin między ładowaniami oraz autonomiczne dokowanie do stacji ładującej bez udziału operatora. Ten drugi element bywa niedoceniany, a to on decyduje o realnej dostępności robota na zmianie — maszyna, która musi czekać na człowieka, żeby podłączyć ją do ładowarki, w praktyce traci sporo z przewagi, jaką miałaby nad pracownikami rozliczanymi w systemie zmianowym. (Część serwisów agregujących dane o robotach podaje czas pracy na baterii nawet do ośmiu godzin, jednak oficjalny komunikat Agility Robotics z marca 2025 mówi wprost o czterech godzinach — trzymamy się tu pierwotnego źródła, czyli komunikatu producenta).

Kolejna generacja robota, oznaczana jako Digit v5, ma zwiększyć udźwig do około 22,6 kg (50 funtów), czyli o mniej więcej 43 procent względem obecnego limitu. To liczba, która brzmi skromnie w oderwaniu od kontekstu, ale w logistyce magazynowej różnica między 16 a 22 kg realnie poszerza zakres pojemników i produktów, które robot może obsłużyć bez przezbrojenia procesu.

Specyfikacja Digit — stan obecny vs. następna generacja

Parametr	Digit (obecna generacja)	Digit v5 (zapowiedź)
Wysokość	ok. 175 cm	brak zapowiedzianej zmiany
Masa	ok. 65 kg	brak zapowiedzianej zmiany
Udźwig komercyjny	ok. 16 kg	ok. 22,6 kg (+43%)
Czas pracy na baterii	do 4 godzin (dane producenta, marzec 2025)	brak oficjalnej zapowiedzi
Ładowanie	autonomiczne dokowanie (od marca 2025)	bez zmian ogłoszonych

Kto stoi za Digit i dlaczego to nie jest projekt garażowy?

Agility Robotics powstała w 2015 roku jako spółka wydzielona z Dynamic Robotics Lab na Oregon State University, założona przez Jonathana Hursta, Damiona Sheltona i Michaiła Jonesa — a więc z korzeniami akademickimi w badaniach nad dynamiką dwunożnego chodu, a nie w startupie budowanym od zera z myślą o inwestorach. Od kwietnia 2025 roku funkcję CEO pełni Peggy Johnson, wcześniej wiceprezes wykonawcza w Microsoft i CEO Magic Leap — doświadczenie w skalowaniu produktów sprzętowych i budowaniu relacji z dużymi klientami korporacyjnymi, a nie inżynieria robotyczna, wygląda na świadomy wybór rady nadzorczej na etapie, w którym firma przechodzi z fazy badawczo-rozwojowej do fazy sprzedaży kontraktów.

Na początku kwietnia 2025 roku spółka zamknęła rundę finansowania serii C o wartości 400 milionów dolarów, prowadzoną przez WP Global, z udziałem SoftBanku i Amazona. Doniesienia prasowe mówiły o wycenie na poziomie 1,75 miliarda dolarów po rundzie, choć część wtórnych źródeł (m.in. Sacra i TSG Invest) podaje wyższą wycenę rzędu 2,1–2,12 miliarda dolarów dla tej samej rundy — nie udało się znaleźć dwóch niezależnych źródeł pierwotnych zgadzających się co do jednej dokładnej kwoty, więc traktujemy tę rozbieżność jako nierozstrzygniętą, zamiast arbitralnie wybierać jedną liczbę.

Dlaczego Agility Robotics wchodzi na giełdę przez SPAC?

24 czerwca 2026 roku Agility Robotics ogłosiła wiążącą umowę wejścia na giełdę poprzez fuzję ze spółką celową Churchill Capital Corp XI. Połączony podmiot ma być wyceniony na około 2,5 miliarda dolarów, a transakcja ma wygenerować ponad 620 milionów dolarów wpływów brutto — złożonych z około 420 milionów dolarów z rachunku powierniczego Churchill oraz prywatnej inwestycji kapitałowej (PIPE) rzędu 200 milionów dolarów, prowadzonej przez Foxconn. Po fuzji spółka ma być notowana pod tickerem AGLT.

To, że producent decyduje się na debiut giełdowy przez SPAC, a nie przez klasyczne IPO, już samo w sobie pokazuje, jak firma ocenia własną gotowość: to droga szybsza i mniej zależna od bieżącej koniunktury na rynku ofert pierwotnych, ale też droga, która wymaga przekonującej opowieści finansowej dla inwestorów instytucjonalnych już teraz, a nie za rok czy dwa. Na potrzeby tej transakcji Agility ujawniła dane operacyjne, które inaczej rzadko trafiają do publicznych komunikatów: według stanu na czerwiec 2026 roku Digit pracuje komercyjnie w dziewięciu obiektach klientów i przepracował już łącznie ponad 65 000 godzin, a wśród klientów wymieniono z nazwy Schaeffler, GXO, Toyota Motor Manufacturing Canada oraz Mercado Libre. Firma zadeklarowała też ponad 300 milionów dolarów w wieloletnich zakontraktowanych zamówieniach na Digit v5 — zależnych od spełnienia kamieni milowych umów — oraz lejek sprzedażowy obejmujący ponad 30 firm.

Te liczby warto zestawić z konkurencją w tej samej kategorii sprzętu. Rywalizację Figure AI z Tesla Optimus — dwoma innymi głośnymi projektami z tego samego wyścigu — opisujemy osobno w porównaniu Figure i Tesla Optimus, a szerzej cały wyścig o to, kto pierwszy postawi humanoida na stałej wypłacie, śledzimy w huście Humanoidy: wyścig o robotyczne ciało.

Czy to naprawdę “pierwszy humanoid na wypłacie”?

Odpowiedź zależy od tego, jak wąsko zdefiniujemy “prawdziwą pracę komercyjną”. Jeśli kryterium jest ciągłe wykonywanie płatnego zadania operacyjnego w realnym obiekcie klienta, rozliczane w ramach modelu subskrypcyjnego, a nie jednorazowy pokaz czy krótki pilotaż — to Digit u GXO rzeczywiście wyprzedza pod tym względem większość konkurencyjnych projektów humanoidalnych, które na 2026 rok wciąż pozostają głównie na etapie pilotaży wewnętrznych, testów fabrycznych producenta lub demonstracji publicznych. The Robot Report opisał to wdrożenie właśnie w tych kategoriach i jako pierwszemu w ogóle przyznał Digit nagrodę Robot of the Year.

Trzeba jednak zachować proporcje. Mówimy o jednym wąskim zadaniu w jednym rogu jednego magazynu (choć już rozszerzonym łącznie na dziewięć obiektów klientów), z udźwigiem ograniczonym do 16 kg i czasem pracy do czterech godzin na baterii. To dowód na to, że model robota humanoidalnego jako usługi (RaaS) da się utrzymać w realnej eksploatacji przez ponad rok — nie dowód na to, że humanoidy są już gotowe zastąpić szeroki wachlarz stanowisk magazynowych. Firmy planujące podobne wdrożenia powinny traktować to operacyjnie tak samo jak zarządzanie flotą maszyn — czyli podejściem, które w tym serwisie nazywamy RobotOps do floty robotów: monitoring dostępności, harmonogram ładowania, procedury na wypadek awarii, a nie tylko sam zakup czy leasing sprzętu.

Jakie ryzyka i niewiadome zostają otwarte?

Kilka pytań pozostaje bez jednoznacznej odpowiedzi w publicznie dostępnych materiałach. Po pierwsze, skala: 65 000 godzin łącznie na dziewięć obiektów klientów to stosunkowo niewiele godzin na obiekt jak na ponad rok komercyjnej eksploatacji, co sugeruje, że wdrożenia wciąż są ograniczone liczbą zmian lub liczbą stanowisk na obiekt, a nie że robot pracuje tam w pełnym wymiarze fabrycznym. Po drugie, szczegóły finansowe rundy z 2025 roku pozostają niejasne co do dokładnej wyceny, o czym pisaliśmy wyżej. Po trzecie, przejście na giełdę przez SPAC oznacza, że w najbliższych miesiącach pojawi się znacznie więcej publicznie dostępnych danych finansowych o spółce niż dotychczas — co da pierwszą okazję do zweryfikowania, czy zakontraktowane 300 milionów dolarów zamówień na Digit v5 faktycznie przekłada się na przychody, a nie tylko na listy intencyjne obwarowane kamieniami milowymi.

Dla czytelników śledzących szerszy kontekst automatyzacji fizycznej to wdrożenie jest dobrym punktem odniesienia przy ocenie innych zapowiedzi z branży. Więcej definicji z tego obszaru, w tym samo pojęcie Robots-as-a-Service, znajdziesz w naszym słowniku pojęć.

Najczęstsze pytania

Poniżej odpowiadamy na pytania, które najczęściej pojawiają się przy okazji tego wdrożenia.